memory*
สามปีเต็มที่นี่
บ้านไม้หลังเล็ก คืนนี้เป็นคืนสุดท้าย
บ้านดูว่างเปล่า เหลียวมองเห็นเพียงความทรงจำในทุกซอกมุม
ล้วนมากมาย เกินกว่า .. เกินกว่าสิ่งใด
เราไม่เพียงเก็บเกี่ยวความทรงจำ เรายังคงทิ้งความทรงจำไว้
.. ที่นี่ คงคิดถึงเรา ..
บึงบัวข้างบ้าน วันวิดบ่อปลา ถนนลูกรังที่เราย่ำเดิน
กระต่ายสองตัว กลมกลม อิมพ์ .. สิ่งที่ไม่ได้ไปกับเรา
ชีวิตย่อมเปลี่ยนแปลง ..
เมื่อมันเปลี่ยนแปลง มันคือเปลี่ยนแปลง
สิ่งที่สูญเสีย .. ไม่อาจย้อนคืน
เราเดินจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง
เราอาจเดินช้า เราอาจชลอย่างก้าว
แต่เราเดินผ่านมาแล้ว และจงอย่าหันหลัง
ก้าวเท้าต่อไปโดยมีความทรงจำเป็นเพื่อน
และรำลึกถึงด้วยความเคารพในทุกประสบการณ์
ชีวิตย่อมเปลี่ยนแปลง ..
ความรักที่มีต่อหลายสิ่งหลายอย่างจะคงอยู่ที่นี่
แต่เรา .. จะไปต่อ
แล้วพบกันที่บ้าน .. ของเรา
ปล.บ้านโน้นยังรออินเตอร์เนตอยู่ อาจหายหัวไปพักสั้นหรือพักยาว
สุดแท้แต่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
นายประภาคาร
3 ก.ค. 2552 เวลา 18:06 น.
